1 yıl aradan sonra yeniden merhaba. Evet tam 1 yıl olmuş incilerimi dizmeyeli. Çok özlemişim.....
Geçen bu zaman zarfında o kadar çok olay , o kadar çok değişiklik yaşadık ki. Hem de köklü değişiklikler . Ve ben zamanın neresinde olduğumu , neden var olduğumu bilmiyorum.
Nisan 2008 de ben tekrar iş hayatına dönerken, canım Arda'm da okullu oldu. 3 yıl aradan sonra tekrar iş hayatına dönmek, özellikle hiç düşünmediğim halde banka sektörüne dönmek gerçekten çok zor oldu. Herşeyi unutmuşum. Yönetici olarak değil de sanki acemi bir stajyer gibiydim ilk birkaç ay. Canım oğlumdan ayrı kalmak da cabası. Yeni bir düzen kurmak çok kolay olmadı. Babamız canımız Birol'umuz kendi isteği ile işten ayrılıp hayatta en çok istediği işi yapmaya karar verdi.Ocak 2008 den itibaren home office çalışarak borsanin içine daldı. Ben tekrar sosyal hayatımı ve ekonomik özgürlüğümü kazandım. Arda da artık 3 yaşın getirdiği değişiklikler nedeni ile kendisi için çok faydalı ve aktiviteli , yaşıtları ilr birlikte olduğu Deniz Anaokulu'na başladı. Herkes istediği hayatı sürüyordu. Bu arada yeni bir ev bakmaya başlamıştık ve Ekim ayında istediğimiz gibi bir ev bulup ( isteklerimiz daha çok Arda'mızın menfaatine göreydi tabii ki ) 29 Ekim günü yeni evimize taşındık.
Herşey o kadar güzel ve o kadar rayında gidiyordu ki ta ki Arda'mızın ameliyatına kadar. Bütün bir yaz boyu çektiğimiz kulak ağrısı ve hastalıklardan sonra , farklı doktorların da aynı teşhisi koymaları sonucu oğlumuzu ameliyat ettirmeye karar verdik. Kulaklarına tüp takılacak ve geniz eti alınacaktı.
20 Aralık 2008 Cumartesi günü çok başarılı bir ameliyat geçirdik. Sadece narkozdan uyanmamız biraz zor olmuştu. Aynı günün akşam üzeri evimize geldik Herşey yine yolunda gitmişti. Pazar sabahı güzel bir kış gününe uyanmış ve neşeli bir sabah geçirmiştik. Anneannemiz de bizdeydi. Arda'ya geçmiş olsun için misafirlerimiz geldi gün boyu. Çok yorulmuştuk ama herşey yolundaydı, Arda'mız sağlıklıydı. Ve o gece 21 Aralık'ı 22 Aralık'a bağlayan gece satt 00:10 da hayat durdu.
Birol'um beni ve Arda'yı bıraktı gitti. Çok yalvardım, çok uğraştım , çok kızdım ama geri gelmedi.
O şimdi fiziken bizim aramızda değil. Benim bunu idrak etmemin mümkünü yokken Arda'ma babamızı birdaha göremeyeceğimizi anlatmak ve onun verdiği tepkilere gögüs gerebilmek o kadar zor ki. Bunlara dayanabildiğime ve hala ayakta kalabildiğime çok şaşırıyorum. Herkes bana sen çok güçlü bir kadınsın diyor. Bilemiyorum gücüm var mı .
Candan Erçetin'in şarkısında dediği gibi ;
