Tanrım bir geçim kapısı açıver bana;

Kimseye minnetsiz yaşamak yeter bana;

Şarap içir, öyle kendimden geçir ki beni;

Haberim olmasın gelen dertten başıma.

Ömer Hayyam

SEVİNÇ VE HÜZÜN

Sevinci kapıştılar taşımayı bilmeden,
Şimdi bilen yok, nerede oturuyor.
Köyün delisi
Hüzün, yalnız kaldı yollarda
Adam-adam, sınıyor, arıyor yoldaşını..
Kıskandıran özlemi, yüzünden okunuyor.
Görünüp siliniyor o günden beri.
Sevinç bin an gözlerde, dudaklarda.
Yerini sevgilisi Hüzün'e bırakıyor.
Sevinç'se, uzaklarda hep uzaklarda..
Şöyle bir görünüyor, hemencecik uçuyor.
İşte o günden beri gözlerde, dudaklarda
Hüzün, aramaktadır, yitik yavuklusunu.
O günden beri Sevinç yerinde durmaz
Ve kişiliğini ararken uzaklarda
O günden beri kimliksiz hüzün olmaz...

Özdemir ASAF

GERÇEKTEN SEVMEK

O durmadan kaçıyor;
Sen ardından gitmiyorsan;
O günün her saatinde saklanıyor,
Sen yollara düşüp deli divane aramıyorsan;
O sana acıların en büyüğünü tattırıyor,
Sen bundan en yüce hazzı duymuyorsan;
Boşuna aldatma kendini,
Onu sevmiyorsun demektir.
Elindeki içki kadehinde,
Dudağındaki sigarada ,
Okuduğun kitapta,
Mırıldandığın şarkıda,
Söylediğin şiirde,
Gördüğün rüyada
Ve yaşaman icin
Ciğerlerine doldurduğun havada
O yoksa;
Onun vazgeçilmezliğini anlamamışsan;
Onu sevmiyorsun demektir.
Renkler onunla değerlenmiyorsa,
Örneğin; onsuz kırmızı kırmızılığının,
Mavi maviliğinin farkında değilse,
Beyaz yalnız o giydiği zaman
Güzelliğini haykırmıyorsa,
Sabahları onu görünceye kadar
Güneş doğmuyorsa
Ve onsuz gökyüzü geceleri
Aya, yıldızlara hasret değilse
Onu sevmiyorsun demektir.
Sokakta gördüğün her yüzde
Ondan birşeyler aramıyorsan,
Güzel bir manzara,
Hüzünlü bir musiki onu hatırlatmıyorsa,
Uykudan uyandığın zaman
Yaşamakta olduğundan önce
Onu hatırlamıyorsan,
Omuzlarına dökülmüş saçları,
Bir sis perdesinin ardında
Her zaman gülen,
Işık sacan gözleri
Aklına gelmiyorsa,
Durup durup avuçlarının
Sıcaklığını özlemiyorsan;
Onu sevmiyorsun demektir.
Dünyada yaşıyan öteki insanların
Senin için hâlâ bir değeri varsa ,
Ona karşı tutumunu
Toplumun köhne ve manasız
Kurallarına göre ayarlıyorsan
Ve açık açık
Sanki var olduğunu haykırırcasına
Sevgini söylemiyorsan;
Onu sevmiyorsun demektir.
Yok o senin icin
Herşeyden değerliyse,
Gözünü yumduğun anda
Onu görebiliyorsan,
O bütün şarkılarda
, Bütün şiirlerde,
Bütün resimlerde ise,
Ona muhtaç olduğunu
Söylemekten utanmıyorsan,
Senin içten ve büyük sevgine
Karşılık vermiyeceğinden
Korkmuyorsan,
Bütün bencil duygularından
Sıyrılabilmişsen
Onun için herşeyi,
Ama herşeyi yapacak gücü
Kendinde buluyorsan,
Her hali sana
Ayrı ayrı güzel geliyorsa,
Karşıisında kendini
Bir çocuk gibi hissediyorsan,
İstediği anda onun için
Ölebileceksen,
Onun için yaşıyorsan
Ve yine onun için
Bildiğin bilmediğin
Bütün düşmanlıklara
Karşı koyabileceksen,
O her geçen dakika
Sende biraz daha büyüyorsa
Ve kendi kendine bile
Çok sevdiğini bütün
Samimiyetinle,
İnanmışlığınla
İtiraf edebiliyorsan,
Bir gün o seni hiç,
Ama hic sevmediğini söylese bile ,
Senin sevginde azalma olmayacaksa
Ve ölünceye kadar onu aşkların
En olumsuzu ile sevebileceksen;
İşte o zaman
Onu seviyorsun demektir.
O sana sevmeyi,
Gercek aşkı öğretti.
Sen onu hep sevecek
Ve sevilmenin mutluluğunu tattıracaksın.
O , hiç sen olmasan bile,
Seni bir parça sevmese bile....

Ümit Yaşar OĞUZCAN

AĞIT

En sevdiğin elbisemi giydim bu gece
Kokunu sürdüm, solgun yüzünü okşadım
Sessizce saçlarından öptüm.
Yazdığın mektupları okudum, kana kana su içer gibi
Plâklarını çaldım.
Ah! En çok o şarkıda özledim seni...
Issızlık kapıyı çaldı,
Açmaya korktum gece yarısı.
Şehir uykuya daldı,
Baktım dışarıya; katran karası.
Rüzgâr telaşla kokunu getirdi bana
Aldım koynuma.
Buseni hafızamdan koparıp iliştirdim dudaklarıma
Üşüdüm karanlıkta.
Tenine dokundum beni hissetsin diye
Ellerimi tut, ısıt diye.
Aç gözlerini...
Erguvanlarına su verdim
İçerken benimle konuştular
Yastığını okşadım, kokladım
Anılar uçuştular.
Soluğun saçlarımı yaladı, sanki bir meltem gibi
Teninin kokusu karıştı kokuma.
Yakıştılar...
Boğuldum karanlıkta.
Yanı başımdasın benden çok uzaklarda
Ellerimi tut, dokun bana
Aç gözlerini...
Attım kendimi caddelere,yeşil ceketin sardı beni.
Yürüdüm üstüne karanlığın, korkusuz.
Tuttum elini...

Can Dündar

BENİ UNUTMA

Birgün gelirde unuturmuş insan.
En sevdiği hatıraları bile.
Bari sen hergece yorgun sesiyle
Saat onikiyi vurduğu zaman
Beni unutma...

Çünkü ben hergece o saatlerde
Seni yaşar ve seni düşünürüm
Hayal içinde perişan yürürüm
Sen de karanlığın sustuğun yerde
Beni unutma...

Ben ayağımda çarık elimde asa
Senin için bu yollara düşmüşüm
Senelerce sonra sana dönüşüm
Bir mahşer gününe de rastlasa
Beni unutma....

Hala duruyorsa yeşil elbisen
Onu birgün yalnız benim için giy
Saksındaki pembe karanfildeki çiği
Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen
Beni unutma....

Büyük acılarla tutuştuğum gün
Çok uzaklarda da olsan yine gel
Bu ölürcesine sevdiğine gel
Ne olur Tanrı'ya kavuştuğum gün
Beni unutma.....

Ü. Yaşar Oğuzcan

FİNAL

Demek hiçbirşeyi unutmuyorsun, peki
Öyleyse elveda haydi git.
Birbirimize söyleyecek hiçbir şeyimiz yok ;
Müsaade ediyorum, gidebilirsin.
Maamafih biraz daha bekle,
Yağmur yağıyor, bekle ki kesilsin.
Dışarısı çok soğuk onun için iyi sarın.
Aslında kışlık bir manto giymen lazımdı.
Her şeyini iade etmedim mi ?
Bende sana ait hiçbir şey kalmadı.
Mektuplarını ve resmini almıştın....
Madem ki ayrılıyoruz, bana bir daha bak ;
Fakat dikkat et ağlamayalım,
Zira bu aptallık olur.
Zavallı kafalarımızın seviştiğimiz günleri
Tekrar yaşaması için, ne kadar da kuvvet sarfetmesi lazım.
Güya hayatlarımızı birbirimize ebediyen vermiştik.
İşte şimdi tekrar geri alıyoruz.
Bundan sonra ikimiz de kendi ismimizle
Başka yere gezmeye, yaşamaya gideceğiz.
Şüphesiz bir müddet ızdırap çekeceğiz, sonra
Hataları affeden yegane şey ; unutkanlık gelecek....
Ve diğer insanlar arasında
Sen ve ben olacağız...
Böylece mazime karışacaksın.
Belki tesadüfen sokaklarda birbirimize rastlayacağız.
Benim görmediğim elbiselerle sen geçerken
Ben, kaldırım değiştirmeden sana sadece uzaktan
Bakacağım.
Sonra birbirimizi uzun yıllar görmeyeceğiz.
Dostlarımız benden sana havadis verecekler.
Ben ise hayatım, kuvvetim ve her şeyim olan senin için
Sadece nasıldır diyeceğim....
Koca aşkımız bu küçük kalpde miydi ?
İlk günler acaba deli miydik ?
Tanıştığımız anki heyecanları hatırlıyor musun ?
Sevişiyorduk..... İşte aşkımız buydu...
Birbirimize karşılıklı " Seni Seviyorum " demek
Ne kadar kıymetliymiş Allahım
Hakikaten garip. Demek herkes aynı kelimeyei mırıldanmış.
Sevmek
O halde biz de diğer insanlar gibiydik.
Ne çok yağmur yağıyor. Bu havada gidemezsin.
Öyleyse kal... Evet kal, anlaşmaya uğraşacağız...
Bilinmez ki kalplerimiz değişmesine rağmen
Belki eski günlerin tatlı hatıralarını hatırlayacaklar.
Elimizden gelen herşeyi yaparız.
Birbirimize karşı daima iyi olmaya çalışırız.
Malum ya, nihayet eski bir alışkanlığımız var.
Oturuver benim yanımda, eski sıkıntıların başlasın.
Ben de senin yanında eski yalnızlığıma dalayım.

Paul Geraldy

Anımsıyor musun yeni arabanı ödünç alıp çarptığım günü ?

Öldüreceğini sanmıştım beni , öldürmedin oysa.

Anımsıyor musun seni zorla sahile götürdüğüm,

Yağmurun yağacağını söylediğin ve yağmurun yağdığı günü ?

"Söylemiştim sana" demeni beklemiştim, demedin oysa.

Anımsıyor musun çilekli pasta düşürüp

Arabanın paspasını kirlettiğim günü ?

Tokatlayacağını sanmıştım beni, tokatlamadın oysa.

Anımsıyor musun kıskandırmak için seni

Başka oğlanlarla oynaştığım ve senin kıskandığın günleri ?

Terkedeceğini sanmıştım beni, terketmedin oysa.

Anımsıyor musun dansın resmi giysili olduğunu

Söylemeyi unuttuğum ve senin kot pantolanla geldiğin günü ?

Bırakacağını sanmıştım beni, bırakmadın oysa.

Evet, yapmadığın çok şey vardı.

Ama dayandın bana, sevdin beni ve korudun beni.

Çok şey vardı

Benim de senin için yapmak istediğim

Vietnam'dan döndüğünde ,

Dönmedin oysa.

Leo Buschgalia ( Yaşamak, Sevmek, Öğrenmek Kitabından )

YARIN

Öyle çabuk geçiyor ki günler

Hele sen de bir bak hayatına

Daha dün doğmuşuz sanki

Yeni okula başlamışız

Yeni sevmişiz

Öyle çabuk geçiyor ki günler

Hele sen de bir bak hayatına

Yarın bitecek sanki herşey

Yarın ölecek gibiyiz

Daha doymamışız yaşamasına

Günlerimiz dün bir, bugün iki,

Sakın bir şey bırakma yarına

Yarın yok ki.

Özdemir ASAF