PARK SEZONUNU AÇTIK

Güneşli ve ılık, kuş cıvıltıları arasında Arda'mın " günaydın annem" diyen sesiyle güne başlamak ne kadar güzelmiş. Özlemişiz.... Yalancı baharmış aslında bu ama olsun yalancı da olsa bahar ..... Daha bir hafta önce kartopu oynuyorduk. İnanılmaz ama gerçek. Hoşgeldin bahar.....

UMUT

Hayatta herşey bizim istediğimiz gibi gitmiyor.Kim bilebilir ki en kısa zamanımız olan yarınımızda neler yaşayacağımızı.10 yıl sonrasına dair planlar yapıp hayaller kuruyoruz. Gerçekleşmediği zaman da hayatın bize karşı ne kadar acımasız olduğunu düşünüp çoğu zaman kahrediyor, ağlayıp isyan ediyoruz kendimize , bu hayata.

Bazı şeylerin kader olduğunu, bizim de hatalarımız olduğunu, belki de elde edemediklerimizin ve kaybettiklerimizin sorumlusunun hayat değil de kendimiz olduğunu bilmiyor muyuz acaba ?

Bir çoğumuz şapkayı çıkarıpta önümüze koymaya nedense cesaret edemiyoruz. Gerçeklerden, kendimizle yüzleşmekten mi korkuyoruz acaba ?

Her gece yeni bir güne açılan bir kapı aslında. Bunu ne kadar biliyor ve ne kadar değerlendiriyoruz.Hayatımızın ne kadarını isteyerek , herşeyiyle, acısıyla tatlısıyla kabullenip tat almaya çalışıyoruz ?

Dedim ya hayat her zaman istediğimiz gibi gitmiyor. Bunu 7'den 70'e hepimiz yaşıyoruz.

Mutlu edeni bulmak, sevgi dolu hayatlara başlamak zorundayız. Her kötü olarak yaşadığımızı varsaydığımız olay yada olayların arkasında bizi bekleyen güzellikleri görelim.

Her gecenin ardından bir sabah, her karakışın ardından ılık bir bahar, geldiğini unutmayalım. Kendimizi ve hayatı sevelim.

Sevgiyle kalın...

İNDİRİM BAŞLADI

Burası Kadıköy Bahariye caddesi. İndirimler başladı ,mağazalar tıklım tıklım . Ama bazı mağazalar var ki önünde kuyruklar oluşmuş ve ancak dışarı çıkan olursa içeriye girebiliyorsunuz. Artık yorumu size bırakıyorum.

YENİ HOBİMİZ BALIK TUTMAK

BENİM BİLGİZAAAR DA BİYAZ İŞİM VAR

Mutfakta ben, bilgisayarda da Birol ne zaman özgürce işimizi yapabileceğimizi merak ediyoruz doğrusu.

MUTFAKTAKİ YARDIMCIM

ANNE BEN KAYI ÇOK FEVDİM !!!!

Çok şükür sonunda tipi ve fırtına durdu. Hava soğuk ama heryer bembeyaz. Sabah saat daha 9. Ortalıkta kimsecikler yok. Kadıköy'de araba geçmiyor.

Birol'la birbirimize baktık ve hadi dedik.

Arda hemen " nereee gidoz" .

" Kartopu oynayacağız. "Garibim anlamadı ama bir yere gidiyoruz ya

" yaşasıııınnnn " diyerek çığlıklar atıyor. Kahvaltı bile etmeden ( karlar bozulmasın malum burası Kadıköy ) sıkı sıkı giyinip indik aşağıya. Aman Allahım. Ne büyük bir zevk ne eğlence.....

Karlara kendini atıp " imdaaaattt kuytayın beni" diye bağırmalar, karlarda emeklemeler, kartopu yapmaya çalışmalar, bu arada karın tadına bakmalar. Arda'yı seyretmekten biz doğru dürüst kartopu bile oynayamadık. Ama eve dönüş felaketti. Sanırım rıhtım inlemiştir. Martılar bile bu kadar bağıramaz. Eve zor çıkardık paşamızı. Öğlen uykusundan önce bir kar sefamız daha oldu. Bu seferki dönüş biraz daha hafif olaylıydı.

Neyse artık oğluşum karın ne olduğunu, kardan adamın nereden ve nasıl geldiğini öğrendi. Kar maceramız da burada sona erdi.